CUT
หลังจากที่คยองซูตอบตกลงเป็นแฟนเหมือนเมื่อ
7 ปีก่อนตอนที่จงอินนั้นขอเป็นแฟน จงอินก็ก้มลงไปจูบที่ปากรูปหัวใจแสนหวานนั้น
คยองซุเองก็จูบตอบเหมือนกัน คบกันมา 7 ปีแล้วคงไม่ปฏิเสธหรอกว่ายังไม่เคยได้กัน.....
“จงอิน...อย่าแรงมากนะพรุ่งนี้เราต้องทำงาน”
คยองซูเอ่ยบอกร่างสูงที่มั่วแต่ซุกไซร์ซอกคอขาว
“ครับ...แต่ตอนนี้ขอให้ผมได้รักพี่มากๆหน่อยน๊า”
จงอินเงยหน้าขึ้นมาตอบและบดจูบไปที่ปากหวานดังเดิม
จงอินขบปากอิ่มเล็กน้อยเพื่อจะได้สอดลิ้นเข้าไป
คยองซูก็เผยอปากออกตามต้องการ และลิ้นเล็กก็เกลียวพันกับลิ้นใหญ่อย่างช่ำช่อง
“อือออ~~”คยองซูร้องออกมาเมื่อเริ่มหมดลดหายใจ
จงอินจึงถอนจูบออกมาและเริ่มถอดกระดุมเสื้อเชิ้ตของคนตัวเล็ก
และเมื่อเจอกับติ่งไตสีชมพูก็ลงมือเข้าไปดูดดึงให้หายคิดถึง
“อื้อออ”
คยองซูร้องครางออกมาและส่งมือไปขยุ้มกลุ่มผมของจงอินเพื่อระบายอารมณ์ จงอินไม่ปล่อยให้อารมณหยุดลง
รีบลุดขึ้นมาถอดเสื้อผ้าตัวเองและร่างเล็กจนหมด จนตอนนี้ทั้งคู่มีแต่ร่างเปื่อยเปล่า
คยองซูรีบหุบขาเข้ามาเมื่อจงอินเอาแต่มองร่างกายของตนเอง
“จะมองอะไรนักหนาห๊ะ!ทำอย่างกับไม่เคยเห็น!”
คยองซูอดไม่ได้ที่จะบ่นออกมา
“ก็คิดถึงนิ! คิดถึงมากๆ” จงอินว่าจบก็จูบไปที่ปากหัวใจอีกทีนึง
ก่อนจะเอื้อมมือไปปลุกปั้นอารมณ์ให้คนตัวเล็กใต้ร่าง
“อื้ออ~~อ๊ะ” คยองซูร้องครางเมื่อจงอินเอื้อมมือมาขยับแกนกายของเขาไปมา และไม่นานคยองซูก็ปลดปล่อยออกมา
“อ๊าาาาา~~~”
มันนานมากแล้วที่เขาทั้งคู่เหินห่างจากเรื่องบนเตียงไป
ทำให้การกลับมาทำเรื่องแบบนี้ทำให้อารมณ์นั้นมาไวไปหน่อย
จงอินนำน้ำรักของคยองซูที่ปลดปล่อยออกมาอย่างไวไปหน่อย นำไปลูบๆที่ช่องทางหลังของคนตัวเล็ก
ก่อนจะค่อยๆสอดนิ้วเข้าไปเพื่อขยายช่องทาง
“อ๊ะ..อ๊ะ”
“อย่าเกร็งนะคนดี” จงอินว่าและจูบไปที่กระหม่อมบาง
และเมื่อช่องทางเริ่มคุ้นเคย
จงอินจึงชักรูดแกนกายตัวเองสองสามทีและค่อยๆดันเข้าไปในช่องทางของคยองซู
“อ๊ะ...จงอิน...เจ็บ..อ๊ะ”
“อื้ม...อย่าเกร็งนะ...อีดนิด..”
“อ๊ะ”
เมื่อจงอินดันแกนกายมาได้จนสุดก็แช่ค้างไว้แป๊ปนึงก่อนจะเริ่มขยับเอวเข้าออกอย่างช้าๆ
และเพิ่มจังหวะให้เร็วขึ้นไปตามอารมณ์ของทั้งคู่
“เร็วอีก....อ๊ะ...ใกล้แล้ว..จงอิน..อ่ะ”
คยองซูร้องบอกเมื่อใกล้ถึงจุดสุดยอดของตนเองแล้ว
จงอินจึงรีบเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นกว่าเดิม
“อ๊ะ...อ่ะ..อ๊ะ...อ๊า~~~”
“อื้มม...อ๊า”
ทั้งคู่ปลดปล่อยออกมาพร้อมกัน จงอินขยับอีกสองสามทีเพื่อให้น้ำขาวขุ่นปลดปล่อยออกมาให้หมดก่อนจะถอดแกนกายออกและล้มไปนอนข้างกายของคยองซู
“งื้ออ”
จงอินเขยิบเข้าไปกอดคยองซูไว้พรางหอดแก้มนุ่มทั้งสองข้าง
“พรุ่งนี้ผมย้ายของมาอยู่กับคยองซูนะ”จงอินเอ่ยบอกทั้งๆที่กอดร่างเล็กอยู่
“ก็ได้.....แต่คีย์การ์ดอีกอันเราทิ้งไปแล้วเพราะฉะนั้นต่อไปจงอินกับเราต้องกลับพร้อมกัน
ออกพร้อมกัน จงอินไปไหนเราก็จะไปด้วย โอเคมั้ย” คยองซูว่าพรางยิ้มอย่างมีความสุข
“ได้ซิ
ต่อไปนี้เลิกงานเราจะไปรับคยองซูกลับห้องพร้อมกัน คยองซูไปไหนเราก็จะไปด้วย
จะเป็นจงอินที่ติดคยองซูแจยิ่งกว่าเมื่อ 7 ปีก่อนอีก
โอเคใช่มั้ย”จงอินว่าพรางยิ้มขึ้นมาบ้าง
“โอเคร!!”คยองซูว่าและซุกเข้าไปกอดจงอินในอ้อมกอดแสนอบอุ่นที่คิดถึงอยู่ตลอดเวลา
จงอินเองก็กอดตอบก่อนที่ทั้งคู่จะหลับไปพร้อมๆกัน
ความสุขที่ได้กลับมาอีกครั้งและจงอินสัญญาว่าครั้งนี้เขาจะดูแลมันให้ดีที่สุด
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น